Leesproblemen

Dus in het dagblad van ik- weet-niet-hoeveelste, las ik een column van Servische regisseur Gorcin Stojanovic. Hij schreef over het verdwijnen van boekhandels in Belgrado. Hij schreef over hoe alle boekhandels dat belangrijk in deze stad waren, zijn nu iets anders. En hij sprak niet over Mamut of IPS en Plato. Hij sprak over de boekhandel die iets anders dan glanzende notebooks en boeken van Paulo Coelho, Isidora Bjelica en Marko Vidojkovic had. Boekenwinkels met een ziel zou ik zeggen. Een week later kreeg ik een e-mail van mijn vader uit Duitsland, waarin hij vraagt me om hem sommige boeken te kopen en stuur ze naar hem. Oh wat een avontuur het echt was! Gingen in boekwinkels en kijken naar de geschokte gezichten van mensen die daar werken toen ik hen vroeg om een naam van een auteur die niet iemand van de heilige drietal die ik hierboven vermeld is. Ik sprak met mijn moeder en tot de conclusie kwam dat alle grote boekhandels gesloten zijn. De grote boekhandel op de hoek in het paleis van Albanië is nu een Nike store. Ook een vrij grote bibliotheek aan de overkant van Student Culture Centre is nu een soort van kleding winkel en nog veel meer worden gedwongen te worden gesloten vanwege een soort van grotere boekhandels als degene die ik ook in het begin heeft genoemd. Toen ik klaar met dit avontuur dat een week duurde, met lopen rond de stad was, begreep ik wat Gorcin het over had. Ik ben geen representative persoon voor dit te schrijven omdat ik, en ik ben niet trots op dit, ga niet zo vaak om boeken te kopen als ik zou willen. En ik lees niet als miljoenste deel van wat ik zou willen. Maar ik zou graag willen weten dat in een twee miljoen mensen stad, in de hoofdstad van ons land, als ik een boek nodig heb dat ik een plek waar ik kan vragen en er een te vinden heb. Als we alle boekenwinkels sluiten en Nike's en Puma's openen, wat zullen we lezen? Labels?

Geschiedenis overschrijvers.

Geschiedenis overschrijvers.


Iedereen die mij een beetje kent, weet hoeveel vijandigheid tegen mensen heb ik. Duizenden keren was ik verzekerd in het feit dat mensen dom zijn en moeten met een stok geslagen worden. Categorie die hier in Servië groeit zijn geschiedenis overschrijvers. Wie zijn ze? Dat zijn de mensen die nemen zichzelf de vrijheid te zeggen wat je wel en niet kan doen. Dus de Albanië paleis is niet meer een geschikt naam voor een gebouw in het centrum van de hoofdstad. Wij haten ze nu en het is gewoon niet goed dat een gebouw de naam van een gehaat land heeft. Natuurlijk weten ze dat het niets te maken met onze grote liefde voor Albanië heeft, maar met de overschrijding van de Servische leger door Albanië, maar toch. Het is niet geschikt meer. Maar het is niet allemaal over politiek. Vandaag ben je bijna een idioot als je "Živeli!" ("Mogen we lang leven! iets zoals "Proost" in Nederland) zegt. "Mensen kunnen met hulp van machines leven, laten we zeggen 'Voor gezondheid!'". Ja, zeker en laten we al die jaren van traditie gooien. Wie heeft traditie nodig, mensen waren verkeerd. Wij weten het beste. We moeten dingen veranderen, kameraden! Nu voel ik me schamen om te zeggen ik verliefd ben. Omdat veertiende februari is niet meer de dag van degenen die verliefde zijn. Nu is het heilige Trifun en werd nooit dag van de verliefde. Nooit! Iedereen die zegt dat anders zal beschuldigd en in het centrum van de stad opgehangen worden! Ik heb een licht gevoel dat heilige Trifun was een media-uitvinding in de jaren negentig. Nou dames en heren overschrijvers dan zal ik op de veertiende februari, dag van de verliefde een cadeautje voor mijn vriendin kopen, we ontmoeten voor Albanië paleis en als we zitten en onze drankjes hebben ik zal graag "Živeli!" zeggen. En u? U hoeft alleen op uw eigen te beheren ...
http://www.youtube.com/watch?v=7Dh8vvFDm7c