Deze job wordt vermoordt me. Ik heb niets nieuws om over te schrijven. Omdat vrijwel niets gebeurt in mijn leven. Ik zit op het werk van negen tot vijf, dan gaa ik voor een drankje na het werk, thuis komen, een douche nemen, eten en dan slapen. Yodat ik kan rusten voor morgen. En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Dan komt het weekend. Ga ik naar buiten, dronken, slaap. En de tijd die ik moet aan iets leuks besteden, zoals het lezen of iets dergelijks die gebruik ik om absoluut niets te doen, want ik had geen kans om dat over de week te doen. Ik bedoel, ik konde schrijven over hoe mijn bedrijf mij naar Glasgow stuurt en hoe ik buiten was van 9 uur 's avonds op vrijdag tot 2 uur 's middags zaterdag en hoe we mensen in Split belde en alle grappige verhalen die we die dag hadden.. Maar wie zou lezen gekke dingen zoals dat.

Ik reis niet zoveel als ik zou willen. Ik bedoel, wie doet het eigenlijk? Ik heb een split betekenis over die hele reis ding. Ik heb het nooit hardop gezegd want ik zou waarschijnlijk als een idioot, gek, geestesziek beschouwd worden. Maar, kijk .. Ik heb een andere kant. Ik hou van reizen. Op een gegeven moment zie ik dezelfde reis als weglopen van iets. Pas op, ik zei in sommige gevallen. Meestal ga je iets anders en nieuws te zien. Soms wil ik gewoon niet Belgrado verlaten. Hier weet ik wie ik ben, hier moet ik met het leven vechten. Het is mooi buiten .. Het is gewoon niet mijn..

En dan maak je een fout. En dan ben je zonder werk en dan is er geen zeep, geen water, geen elektriciteit, geen koelkast, en niets voor in de koelkast en niets voor in de maag en de maag voedt de concentratie, de hersenen en dan .. Ik denk, dus .. Ik ben moe. Ik moet stoppen. Ik moet mezelf leren aan het denken te stoppen .. zodat ik niet moe zou zijn. dus niet te duur concentratie te verstoren. Het is duur, het is zwaar.. men moet meer rusten. Het leven is duur. Men moet verdienen voor later, het is noodzakelijk om geld te verdienen. We moeten .. we zouden .. bezuinigen op denken.

Waarom ben je blij? Ben je blij? Waarom? Wat maakt jouw blij? Vrijdag? Geld? Bier? Iets te eten? Ben je tevreden met je leven? Wie zijn je vrienden? Zijn ze tevreden? Zijn je ouders tevreden met het leven? Voor wie ga je stemmen? Ben je van deze of van onze zijd? Wat heb jij vandaag gedaan? Welke soort muziek luster jij naar? Heb je een vriend of een vriendin? Hoe zien ze eruit? Waar kom je vandaan? Ben je boer of een echt stad kat? Waar zijn we? Wat is dit? Is dit alles of is er nog iets te zeggen en te leven..

Opnieuw ben ik te laat met mijn blogs. Nu heb ik een baan. Verschrikkelijk. Dacht ik dat ik nooit zou werken van vijf tot negen. En ik geloof in dit nog niet. Het lijkt zoals een slechte droom. Een echte nachtmerrie waarin ik moet elke dag op zeven opstaan. Maar nu heb ik een goede reden niet te doen dingen die ik niet wil of te gaan op idiotische plekken. "Nee, kan ik niet. Ik ben zo moe van het werk. Nee, sorry kan ik niet want ik moet morgen vroeg opstaan." Maar dit is geen grapje. Ik ben echt zo moe dat ik niet als een mens kan op zaterdag staan te drinken hele nacht door met mijn vrienden. Ik ben zo moe dat de eerste gezicht die ik op zondag zag was die van die man die tram rijdt "Jonge, dit is de laatste rtamhalte." Goedemorgen jonge..