New morning's rising, gray as smokers lungs

Mist in Belgrado. De stad die al grijs is, is door een dikke rook verpakt. Het is koud. Mensen, grijs zoals de stad lopen naast elkaar in stilte. Ze stinken van openbaar vervoer, goedkoop tabak en ontevredenheid. Niemand kijkt naar niemand, handen in de zakken en ga aan je eigen weg. Vraag me niets broer. Heb ik al te veel moeiten. In een zee van al vertelde verhalen en grijse mensen zit Stole piksi. Vandaag schreeuwt hij niet. Hij maakt geen lawaai op mensen en dingen, hij speelt zijn fluit niet. En hij grijnst niet. Hij zit op een stoel, beneden is een fles bier en hij kijkt in een munt van twintig dinar. Hij kijkt in de munt alsof hij de schat van de Aztecen heeft in zijn handen. Fluister je aan je vriend. Misschien is hij niet zo gek zoals we denken. Misschien is het makkelijker voor hem zo te leven.
Geef God aan deze stad ogen en mond van Stole alleen voor een dag. Laat hem schreeuwen en lawaai maken en lachen. En laat hem alleen voor een dag wereld en leven als een schat bekijken. Niet het leven te beoordelen God, alleen voor een dag.