Ik zou hier eigenlijk zoveel dingen schrijven, maar ik zie geen doel daarvan. Je ken me niet, ik ken jij ook niet en bestaat er waarschijnlijk een goede reden waarom is het zo. Je ben niet geamuseerd door mijn schrijven, vind je het niet grappig of interessant en je zeker niet zou willen weten wat ik nu aan het denkne ben of waarom voel ik me zo of zo. En ik begrijp en ondersteun dat. Heb je geen je eigen problemen genoeg? Luister je niet naar je familie en vrienden kreunen en elke dag over hun leven en hun problemen huilen en nu moet je hier komen, mijn blog lezen en zien meer kreunen en klagen hoe het leven moeilijk is? Nee, vind ik dat ook niet mooi. Ik ben met je eens, het is gewoon dom. Maar, als ik niet over iets klaag er is niet veel dingen om over te schrijven. Natuurlijk, kan ik schrijven over dingen die ik hou van .. Maar ik ben extreem egoïstisch en ik hou van die dingen voor mezelf en goede vrienden te houden. En ik ben niet zeker hoe je geïnteresseerd zou zijn in misschien, terras mode, hardcore muziek en een aantal andere dingen die ik leuk vind. Zeer zeker niet. Ik ga ergens anders klagen. Proost! Het is weekend.
петак, 17. фебруар 2012.
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)

Нема коментара:
Постави коментар