Een paar dagen geleden voelde ik de oude drang om mensen te haten. Heb ik het niet gevoeld in een lange tijd. Het kwam terug en blies me weg. Eigenlijk heb ik geen hekel aan ze, ik ben gewoon ongelukkig met mijn eigen leven en ik heb de neiging om het op andere mensen te weerspiegelen. Yeah right! Dat is iets dat je zou van iemand die echt slim is en een diploma heeft en net zo perfect is horen. Als je het mij vraagt, en natuurlijk niet, maar zou ik zeggen hoe dan ook, ik denk dat er te veel mensen verspillen mijn zuurstof. Ik haat mijn vrienden van tijd tot tijd. Waarom? Omdat ze zeggen domme dingen en ik kan niet dat soort gedrag tolereren. Vooral omdat ze vrienden zijn. Zij moeten weten als ze dom zijn. En waarom vind ik zo veel dingen saai. De meeste van de verhalen zijn uiterst saai en ik zit en luister en denk dat als ik hun mond dicht kon zagen. Om nooit meer te spreken en om de mensheid te redden. Haat. Een manier van leven.