Gisteravond ging ik uit met mijn vrienden die ik van punk shows ken. En ik had een geweldige tijd, want ik heb ze niet in een tijdje gezien en ik eindelijk had een kans om te praten met mensen met wie ik een wederzijdse taal heb. Politiek, muzikaal en nog veel meer. Dan vandaag had ik een kans te gaan en mijn voetbalclub te steun, maar ik deed het niet. Daar konde ik met mijn vriend ontmoette en met hem kon ik praten over de supporter scene van de wereld, konden we over onze wederzijdse vrienden praten, konden we onze stemen hebben verloren voor ondersteuning van ons team. Vanavond heb ik een vriend ontmoet die ik niet heb gezien in een lange tijd gezien. En ik zat met hem en enkele van zijn vrienden in een deel van mijn beurt dat wij Bronx bellen. Het was ook cool want ik heb hem niet al jaren gezien en het was goed op straat na een tijdje te hangen. Morgen ga ik zitten en praten met mijn vrienden van de universiteit. En ze zijn ook cool, want we hebben onze verhalen, onze soorten grapjes, Marija uitlachen, enz. In de avond zal ik waarschijnlijk met mijn vrienden die ik ken de meeste van mijn leven zitten. We zullen bier drinken, praten over alles en niets .
De vraag is ben ik schizofreen?! Ik hing uit, en zou kunnen hebben rondgehangen, met mensen die niet kunnen worden samengevoegd. Ik doe het ondenkbare. Daar werd ik praten met mijn punk vrienden 's nachts en in de ochtend ging ik naar een voetbalwedstrijd met een bos van eerder verdachte personen. Wie ben ik eigenlijk? Een voetbal supporter/liberaal met een passie voor muziek, sneakers en een goed gesprek bij een glas bier, dat heeft een hekel aan bijna de hele mensheid?! Ik denk dat het was vrij duidelijk in het begin. Voetbal supporter die een beetje andere politieke mening heeft in Servië?! Cursed i tell you ..
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)
Нема коментара:
Постави коментар