“Politicians are the same all over. They promise to build bridges even when there are no rivers.”

Ik ben zo moe. Moe van alles. Ziek, boos, hatelijk. Ik weet niet eens hoe de toestand te beschrijven Ik ben in. Ik haat: mensen die denken dat een metro is een goede zaak in Belgrado en die ooit zal werken. Nee, dat zal niet. Niets ooit hier werken en het hele idee van het maken van een metro in een stad die ligt op de heuvels?! Ik zal zelfs geen begin hoe idioot het is. En dan een verstandig politicus komt en opschept over hoe we het gaan om een metro in 2020. dat gaat 30 km / h. Ik reed mijn fiets sneller. In plaats van te investeren in een betere tram infrastructuur, zoals Zagreb en te investeren in een aantal nieuwe voertuigen gaan we iets doen dat is volstrekt ongeschikt voor Belgrado alleen maar omdat "iedereen in de regio heeft een" te bouwen. Mensen in de regio hebben ook het gemiddelde salaris van 600 euro en ze zijn in de Europese Unie. Waarom ga je niet kijken tot dat. Mensen die incompetent zijn om iets te doen zijn in de politiek. Dat is een feit dat heeft bevestigd zo vaak meegemaakt. En dan net als een kers op de top van mijn politiek gemaakt misselijkheid "Is het een vogel, is het een gewone, nee het is de politiek jongen!". Een kleine imbeciel, gemaakt door mama en papa imbecielen die twaalf en wil een politicus. Hij schreef al twee boeken en is een grote fan van Barrack Obama en de NAVO. Kon ik echt niet schelen wat zijn politiek staat zijn. Ik hoorde iets en ik ben blij dat hij politiek bewust is en dat hij is tegen het fascisme, en hij is tolerant, maar ... Op de leeftijd van twaalf hij weet alleen wat hij te horen kreeg. Door de leeftijd van zestien kon hij een grote fan van Ian Stuart en nodigen Blood & eer geworden. Wie weet. Alles wat ik weet is dat een id van twaalf moet kijken naar meisjes uit zijn klas, spelen een sport en doet zijn huiswerk. Als hij denkt over de politiek zijn mond moet worden gewassen met een zeep.